بانو....

بانوی لحظات گمشده توام

خدا را چ دیده ای

شاید لابلای همین فصل ها

ک شبهای زمستانی مرا

به اسفند پیوند میزند

در عبور از بهمنی منجمد

دستهای گرم تو

تسلی بخش خاطر من شد